Cała prawda o tym blogu

Ukraince bardzo miłej z miasta Krzywy Róg 

Edgar Degas, Absynt

nowych stresów wciąż i wciąż przysparzał pan Facebook.

Bo inni takie fajowe życie,
u niej ino robota i tycie
i że nawet nie ma zdjęć zrelaksowanych nóg.





Jasne, że od dawna mam profil na Facebooku. I oczywiście, że tracę nie wiadomo ile czasu codziennie na podglądanie, co dzieje się w życiu moich znajomych. Zawsze jednak unikałam ze swojej strony jakiejś większej aktywności - ot jedno zdjęcie profilowe niezmieniane od lat (po co zresztą miałabym kogoś dawno nie widzianego informować o ty, jak się zestarzałam?), czasem udostępnienie jakiegoś fajnego mema. Ale żeby opisywać skrupulatnie swoje życie - co to, to nie - nie moja bajka. I tak było niby ok, ale w pewnym momencie zaczęłam dostrzegać,

że coś ze mną jednak jest nie tak. 

Nominowana!

„Nominacja do Liebster Blog Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę”. Jest przyznawana dla blogów o mniejszej liczbie obserwatorów, więc daje możliwość ich rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na jedenaście pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz je o tym) oraz zadajesz im jedenaście pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował.”

Zostałam zaczepiona przez Matkę Na Prowincji. Wiadomo, nie dadzą spokoju - ledwo dziecka i dom ogarniesz - już musisz na jakieś pytania w internetach odpowiadać.

Endomondo Mothers Tracker

Bieg z przeszkodami

Pewna matka z miasta Boguchwała
cały dzień z dziećmi swymi biegała
i choć sukcesy jej tycie
by osłodzić sobie życie
co wieczór się w necie lansowała.


Podczas gdy w necie panuje moda na endomondo i to zarówno w temacie biegania czy jeżdżenia na rowerze (a może w jeszcze jakimś?), nikt jakoś nie pomyślał o wersji dla matek. Pewnie, co by niby w tym miało być spektakularnego?

Zastanówmy się. Co by było, gdybym ja - tzw. niepracująca matka (znacie ten oksymoron?) zmierzyła swoją aktywność w ciągu dnia? Nie wierzycie, że to prawdziwy bieg z przeszkodami?

Matka Umartwiająca Się

Neurotyczna matka z miasta Bielsko - Biała

Paul Cézanne, Portrait of Madame Cézanne with Loosened Hair

o chów odpowiedni wciąż się zamartwiała,
miast pomyśleć: Dobrze robię.
Wiec kobieto - odpuść sobie
tego na pewno nie będziesz żałowała. 





Nie wiem, jak to się dzieje, że Matka - z chaosem wokół, niewyspana i z tłustymi włosami, marząca o chwili w łazience bez dziecka w foteliku/zerkania co chwilę do pokoju, co się dzieje/dobijania się innych do drzwi, “mamo on mnie bije”/i co tam jeszcze, otóż ta Matka, pozornie zajęta po rozdwojone końcówki włosów (kiedy niby iść do fryzjera?) znajdzie jednak czas i miejsce na hodowanie w sobie wyrzutów sumienia.

Zaczyna się właściwie dużo wcześniej - na ogół gdzieś na etapie testu ciążowego - że za wcześnie na dziecko, studia najpierw powinna skończyć/ po co tak długo czekała, po trzydziestce to będzie ciężko urodzić i sił mało do wstawania w nocy. I że za mało przybrała na wadze, bo rzyga na widok każdego pokarmu, dziecko pewno niedożywione lub przytyła 30 kg, o mały włos cukrzyca.

A potem niby już nie w ciąży, a ciężarna zmartwieniami...

Nowe doznania

Jeśli masz już dość swojego bycia,
zgłoś się do nas na podmiankę życia!

Pieter Breugel (starszy), Zabawy dziecięce

Kpiąc sobie w ubiegłotygodniowym poście w sposób absolutnie stereotypowy z teściowej, musiałam niestety z niechęcią przyznać, że to doświadczenie mnie zupełnie ominęło. Zero wpadania do domu i sprawdzania, gdzie mam czysto (czyli w niewielu miejscach), a gdzie nie. Żadnej gadki, że synuś ma ze mną prze…cudnie. Się wychowania dzieci nie czepia. Wyglądu nie krytykuje. Słowem - ja to życia ledwo zasmakowałam. Ale czy z tego powodu powinnam się rozwieść, żeby doznać prawdziwego ucisku ze strony teściowej? Znaczy zmienić męża, bo jego mamusia za mało dożarta? Bez sensu.

A na przykład moja osobista rodzicielka to nigdy teściowej nie miała. Co ja zwykłam podsumowywać - ty to życia nie znasz.

I tak myśl zrodziła się w mej głowie

Wielki Wódz

Napoleon Bonaparte, Jacques-Louis David

Ważny pan dyrektor firemki z Morgesu,

najmniejszego nie miał na koncie sukcesu.
Więc żeby nie wyjść na miernotę,
suwał biurka tam i z powrotem,
bo nie widział bezsensu tego procesu.

Czy to fajnie być Wodzem? Każdy by niby chciał, ale...

Jeśli wydaje wam się, że bycie dyrektorem, managerem czy choćby kierownikiem to bułka z masłem, a nawet z kiełbasą, czy wręcz bruchetta z pomidorami lub sushi - to jesteście w błędzie. Ile to się trzeba napocić!

Jak wiadomo, jak się siedzi na wysokim stołku, to mus jest się wykazać.

Kalendarz adwentowy

Raz pewna pani domu z miasta Koziegłowy

chciała zrobić własny kalendarz adwentowy.

Spisała więc ważne zadania,

by unikać ich wykonania.

I wyszło na to, że pomysł ten był bombowy.

Początek grudnia. Zewsząd atakowana obrazami i hasłami “kalendarz adwentowy”, postanowiłam wpisać się w nurt radosnego oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia.

A że namawiają do własnoręcznej twórczości - proszę bardzo!

Śmiało, korzystaj z niego i Ty - nie pożałujesz.